طرد كردم . « 1 » مقصودش آن بود كه من با او چه كردم و او با من چه كرد . همانگونه كه گذشت اسلام ابوسفيان پيش از ورود به مكه ، به اصرار عباس صورت گرفت . عباس علاقمند بود تا ابوسفيان و ساير قريش به سرعت ايمان آوردند ، چرا كه تصور مىكرد اگر رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به جنگ وارد مكه شود ، قريش براى هميشه هلاك خواهد شد ، « 2 » به علاوه كه تجارت مكه و از جمله عباس هم از بين خواهد رفت . از سوى ديگر ، سهيل بن عمرو و عكرمة بن ابى جهل مردم را به جنگ بر ضد رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرا خواندند . عده‌اى از قريش ، بنى بكر و بنى هذيل دعوت آنان را اجابت كرده قسم ياد كردند كه اجازه ندهند رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم به زور وارد مكه شود . رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در ذى طوى كه اكنون در محدودهء مكه قرار دارد توقف كردند ، آنگاه سپاه خويش را تقسيم كرده هر كدام را از ناحيه‌اى به درون مكه فرستادند . ورود سپاه تنها از ناحيه‌اى كه فرماندهى آن را خالد بن وليد عهده‌دار بود با مقاومت روبرو شد . حاصل درگيرى مسلمانان با مشركان بيست و چهار كشته از قريش و يك تن از هذيل بود ، « 3 » بقاياى آنان گريختند . رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم فرمود تا اعلام كنند ، هركس در خانهء خويش مانده يا به مسجد رفته و يا به خانهء ابوسفيان برود در امان باشد . اين اقدام براى آن بود كه جماعت مشركان متلاشى شده و مقاومتى صورت نگيرد . ابوسفيان نيز با فريادهاى خود مردم را به رفتن به خانه هاشان تحريك كرده و از آنان مىخواست تا سلاح خويش را رها كنند . توان گفت كه شكسته شدن مقاومت و شخصيت ابوسفيان پيش از فتح مكه ، بيش از نيمى از قواى باقى ماندهء قريش را بر باد داد . رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم تنها خون چند زن و مرد مشرك را هدر اعلام كرد و از مسلمانان خواست كه هر كجا آنان را ديدند - و لو چسبيده به پردهء كعبه بود - بكشند . اين افراد عبارت از چند زن و مرد بودند : ( از مردان ) عكرمة بن ابى جهل ( بخشوده شد ) ، هبّار بن أسود ( بخشوده شد ) ، عبد الله بن سعد بن ابى سرح ( بخشوده شد ) كه زمانى مسلمان و بعداً مرتد شده بود ، مقيس بن صبابهء ليثى ( در فتح مكه كشته شد ) ، حويرث بن نُقَيذ ، « 4 » عبد الله بن هلال ادرمى ؛ و وحشى قاتل حمزه ( بخشوده شد ) ، حويرث بن الطلال خزاعى ( به دست

--> ( 1 ) . السيرة النبوية ، ابن هشام ، ج 4 ، ص 401 ( 2 ) . السيرة النبويه ، ابن هشام ، ج 4 ، ص 402 ؛ مجمع الزوائد ، ج 6 ، ص 165 ( 3 ) . المغازى ، ج 2 ، صص 826 - 825 ؛ در فتح مكه تنها دو تن از مسلمانان كه راه را اشتباه آمده بودند كشته شدند ، همان ، ص 828 ( 4 ) . امام على عليه السلام پس از چندى جستجو وى را به قتل رساند ، نك : المغازى ، ج 2 ، ص 857